ΜΑΡΙΑ ΛΑΪΝΑ: Η ποίηση είναι μια κλειστή υπόθεση του εαυτού μου και μια ανοιχτή υπόθεση όλων…

Standard


Photo: © E.KE.BI, 2001. Μητρόπουλος

Η συνέντευξη με την Μαρία Λαϊνά είχε γίνει στο πλαίσιο των συνεντεύξεων με τους νέους (τότε) ποιητές για να ανιχνευθεί το ποιητικό τοπίο της εποχής

  • Ο πληθωρισμός στην εκδοτική δραστηριότητα τι αποτελέσματα μπορεί να έχει στο αναγνωστικό κοινό;

Όταν δεν συνοδεύεται από αντίστοιχη υποτίμηση του εκδοτικού νομίσματος θα έλεγα ότι μάλλον διευκολύνει τους αναγνώστες να διαλέγουν πλησιέστερα στις προτιμήσεις τους.

  • Ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης επηρεάζει την εκδοτική κίνηση;

Ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης είναι νόμος που ισχύει στην αγορά των προϊόντων γενικά – έτσι δεν είναι; Το ερώτημα επομένως περιττεύει, αφού τα μεγέθη δηλώνονται εξαρχής ως αλληλοεξαρτώμενα.

  • Υπάρχει αναγνωστικό κοινό τόσο που θα δικαιολογούσε τον εκδοτικό πληθωρισμό;

Κατά κάποιο τρόπο υπάρχει αναγνωστικό κοινό τόσο ώστε να δικαιολογεί, κατά κάποιο τρόπο, τον εκδοτικό πληθωρισμό. Είναι πράγματα που τα υποθέτω χωρίς να ισχυρίζομαι ότι τα γνωρίζω. Αυτό το «κατά κάποιον τρόπο» σημαίνει ότι οι εκδότες έχουν το δικό τους τρόπο ν’ αποφασίζουν. Ο συγγραφέας δεν έχει λόγους να παραπονεθεί. Πολύ περισσότερο, ο νέος. Το πρόβλημα εξακολουθεί να είναι η ποιότητα της έκδοσης.

  • Πώς εξηγείτε το γεγονός ότι καθημερινά σχεδόν κυκλοφορούν ποιητικά βιβλία 25-30 σελίδων;

Το εξηγώ απλά: Ποικιλόσχημες ανάγκες, πραγματική ή πλασματική ευκολία στο χειρισμό του ποιητικού μέσου (η γλώσσα εξυπηρετεί όλων των ειδών τις σιωπές), άρση οιωνδήποτε δισταγμών.

  • Μήπως οι σημερινοί ποιητές βλέπουν την ποίηση σαν μια κλειστή υπόθεση, δηλαδή υπόθεση κάποιων «υποψιασμένων» (φίλων, παρέας κ.λπ.);

Δεν ξέρω για τους άλλους. Δεν νομίζω. Εγώ, πάντως, όχι. Για μένα η ποίηση είναι μια κλειστή υπόθεση του εαυτού μου και μια ανοιχτή υπόθεση όλων. Παράλληλα.

  • Είναι η «δύσκολη» ποίηση αληθινή ποίηση;

Αναρωτιέμαι γιατί δεν έχει ρωτήσει κανείς το ίδιο για την «εύκολη» ποίηση και ούτε, βέβαια, για τη «δύσκολη» ζωγραφική ή τον κινηματογράφο κ.ο.κ. Οι όροι της καλλιτεχνικής δημιουργίας ή της κριτικής αποτίμησης ενός έργου δεν περιλαμβάνουν την ευκολία της ανάγνωσης του έργου από το κοινό.

  • Οι πειραματισμοί των τελευταίων χρόνων κατάφεραν ν’ αποκρυσταλλώσουν ποιητικό ύφος τέτοιο που ν’ αντιπροσωπεύει την αγωνία ή την ψυχική περιπέτεια του σύγχρονου ανθρώπου;

Η ποίηση εκφράζει, κυρίως, την αγωνία ή την ψυχική περιπέτεια του ανθρώπου – κι αυτό ισχύει για όλες τις εποχές – όχι μόνο με το ύφος της αλλά με το πρόσωπο και το σώμα της ολόκληρο. Τίποτα δεν αποκρυσταλλώνεται, ελπίζω.

  • Έχουμε κριτική και ποια η συμβολή της στο ξεκαθάρισμα της ποιότητας μέσα στο χάος της ποσότητας;

Έχουμε κριτική και συμβολή της κριτικής αυτής στο ξεκαθάρισμα της ποιότητας. Το θέμα είναι αν επαρκεί από κάθε άποψη.

  • Είναι παραδεκτό ότι έχουμε μια μεγάλη και ουσιαστική ποιητική παράδοση. Μπορούμε να πούμε ότι οι νέοι συνεχίζουν σήμερα αυτή την παράδοση;

Δεν μπορούμε, νομίζω, να ισχυριστούμε πως η συνέχεια έχει διακοπεί. Άλλο θέμα η αξιολόγηση.

  • Η δική σας συμμετοχή ποια είναι;

Αυτό είναι δουλειά του χρόνου και των άλλων να κρίνουν.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ. Η Μαρία Λαϊνά γεννήθηκε στην Πάτρα το 1947. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εργάστηκε ως κειμενογράφος, μεταφράστρια, επιμελήτρια εκδόσεων, script writer σε τηλεοπτικές εκπομπές και ταινίες. Ήταν παραγωγός, επιμελήτρια και παρουσιάστρια σε εκπομπές της ελληνικής ραδιοφωνίας με λογοτεχνικά θέματα. Δίδαξε επί 15ετία την ελληνική γλώσσα και λογοτεχνία σε αμερικάνικα κολέγια. Ποιήματα της έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, γερμανικά, σουηδικά, φιλανδικά, βουλγαρικά, εβραϊκά και σε άλλες γλώσσες. Το 1993 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο ποίησης για την ποιητική της συλλογή, Ρόδινος φόβος. Η μετάφραση στα Γερμανικά της ίδιας συλλογής απέσπασε το βραβείο της Πόλης του Μονάχου. Το 1996 επίσης τιμήθηκε με το βραβείο Καβάφη και το 1998 με το βραβείο Μαρία Κάλλας του Γ΄ προγράμματος της ελληνικής Ραδιοφωνίας.

Εργογραφία: ΠΟΙΗΣΗ: Ενηλικίωση. 1968. Επέκεινα, Κέδρος, 1970. Αλλαγή τοπίου. Κέδρος, 1972, σελ. 48. Σημεία Στίξεως. Κέδρος, 1979 / Στιγμή, 1991, σελ. 56. Δικό της. Κείμενα, 1985, σελ. 88. Ρόδινος φόβος. Στιγμή, 1992, 1994, σελ. 80. ΘΕΑΤΡΟ: Ο Κλόουν (θεατρικός μονόλογος), Στιγμή, 1985, σελ. 48. Η Πραγματικότητα είναι πάντα εδώ (θεατρικό σε τρεις πράξεις), Στιγμή, 1990, σελ. 80. Ένα κλεφτό φιλί. (θεατρικό μονόλογος), Άγρα, 1996. Το Φαγητό (μονόλογος), Άγρα, 1998. Οικογενειακή υπόθεση (θεατρικό σε τρεις πράξεις), Καστανιώτης. ΠΕΖΑ: Η Εφτάψυχη, διήγημα, τομ. Μικρή Ζωολογία. Πατάκης, 1998. Έως θανάτου, διήγημα. Πατάκης, 2001. ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ: Έζρα Πάουντ Η αλφαβήτα της μελέτης. Κέδρος, 1974. Τ.Σ. Έλιοτ Για την ποίηση. Γράμματα, 1982. Κάθρην Μάνσφηλντ Μακαριότητα. Γράμματα, 1981. Ήντιθ Γουώρτον Οι Αντίζηλες. Γράμματα, 1985. Κάθριν Μάνσφηλντ Οι κόρες του αείμνηστου Συνταγματάρχη. Γράμματα, 1985. Λιμπρέτα για το μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Μοντεβέρντι, Μότσαρτ, Βέρντι, Πέρσελ, Τάβενερ, Μπελλίνι). Ποίηση της Ήντιθ Σίτγουελ (Sitwell), του Χιου Ώντεν (Auden) και της Χίλντα Ντούλιτλ (Hilda Doolittle) το 1997. Τένεσση Γουίλλιαμς, Vieux Carre. Καστανιώτης, 2001. Άρθουρ Μίλλερ Οι γνωριμίες του Κυρίου Πήτερς, για το θέατρο του Λευτέρη Βογιατζή 2001.

[Εξόρμηση, αρ. φύλλου 223, 10-11 Ιουλίου 1982]

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s