5.- Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ: Μέρες του ’76. (Ιαν.-Ιούν.)

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1976

  • Μίνιμουμ πρόγραμμα για την ενότητα του λαού προτείνει το ΠΑΣΟΚ. Στόχος, το κράτος της Δεξιάς. Οι παρακρατικοί στέλνουν ευχές στον Γλίξμπουργκ και «αγρυπνούν» στα σαλόνια τους για να «ελευθερώσουν» τη Βόρειο Ήπειρο! Ο Καραμανλής θα κάνει μικρής κλίμακας ανασχηματισμό, μετά την παραίτηση του Γκίκα στη θέση του οποίου θα πάει ο Γ. Σταμάτης και του Ζέπου που θα τον αντικαταστήσει ο Ράλλης (και υπουργός Προεδρίας). Πολιτική επιστράτευση, το πρώτο δώρο του Ράλλη στους απεργούς του νοσοκομείου «ΑγίαΣοφία». Το κράτος του τρόμου και ο καρκίνος δυναστεύουν τους εργάτες στα καλώδια της «Φούλγκορ». Τα αφεντικά της πολυεθνικής εταιρίας δεν λογαριάζουν ούτε την εργατική νομοθεσία ούτε την ακεραιότητα των εργατών. Δικάζονται πολίτες γιατί ζήτησαν να δοθεί στους αγρότες το τσιφλίκι του Φράνσις ΝόελΜπέκερ.

Ο Ανδρέας για το ρόλο των διανοουμένων. Στις 8 Ιανουαρίου ο Ανδρέας θα μιλήσει σε χίλια περίπου στελέχη και φίλους του κινήματος στο ξενοδοχείο «Χίλτον» για τα καθήκοντα των επιστημόνων και καλλιτεχνών και γενικά στο ρόλο των διανοουμένων στην πολιτική ζωή. Θα αναφερθεί στην οργανωτική ανάπτυξη του κινήματος, τονίζοντας τη ανάγκη να γίνει πιο αντιπροσωπευτική η κοινωνική σύνθεση των τοπικών οργανώσεων, αλλά και στην κυβέρνηση της Δεξιάς και τις πολιτικές εξελίξεις. Το ζητούμενο είναι η μαζικοποίηση του ΠΑΣΟΚ…

Η εικόνα “https://i2.wp.com/tovima.dolnet.gr/data/D2006/D0122/1rea44c.jpg” δεν μπορεί να προβληθεί επειδή περι�χει σφάλματα.

Ο Δ. Ιωαννίδης με τον δικηγόρο Αλφαντάκη

10 Ιανουαρίου. Είναι μια ανάσα η είδηση ότι το Διαρκές Στρατοδικείο Αθηνών θα καταδικάσει τον Ιωαννίδη (φυλάκιση 5 ετών) για ηθική αυτουργία στην υπεξαγωγή και καταστροφή του αρχείου του ΕΑΤ/ΕΣΑ, αλλά επίσης θα καταδικαστεί για τις ευθύνες του σε βασανισμό πολιτών.

Σοσιαλιστές και σοσιαλδημοκράτες. Ο Ανδρέας στο Δικαστήριο Ράσελ θα διακηρύξει ότι οι εθνικοαπελευθερωτικοί αγώνες είναι αυτοί που οδηγούν στο σοσιαλισμό. Το Δικαστήριο «Μπέρτραντ Ράσελ», ως συνέχεια του δικαστηρίου της Νιρεμβέργης, εν ονόματι των λαών όλης της γης «καταδικάζει τους νέους Ναζί εγκληματίες των ΗΠΑ», με πρώτο τον αρχιδολοφόνο Κίσινγκερ. Το ΠΑΣΟΚ θα ενισχύσει τη δημιουργία σοσιαλιστικής συμμαχίας στη νότια Ευρώπη. Οι συνεπείς σοσιαλιστικές δυνάμεις αντιμέτωπες με τη γερμανική σοσιαλδημοκρατία, πράκτορα των ΗΠΑ. Ο Ανδρέας σε συνέντευξή του στη γαλλική εφημερίδα «LeMonde», με την ευκαιρία της συνόδου των Σοσιαλιστικών Κομμάτων νότιας Ευρώπης στο Παρίσι (24-25 Ιανουαρίου), μεταξύ άλλων θα τονίσει ότι η Σοσιαλιστική Διεθνής κυριαρχείται τώρα από τη γερμανική σοσιαλδημοκρατία, που μας θεωρεί «αριστεριστές» γιατί διαδηλώσαμε καθαρά την αντίθεσή μας προς τις πολυεθνικές και το ΝΑΤΟ. Επίσης ότι η συνδιάσκεψη απέδειξε πως υπάρχουν στις ευρωπαϊκές χώρες δυο ρεύματα: ένα σοσιαλιστικό κι ένα σοσιαλδημοκρατικό, ότι το πρόβλημα της νότιας Ευρώπης είναι πρόβλημα ανεξαρτησίας και δεν μπορεί κανείς να είναι ανεξάρτητος όταν παραμένει κάτω από την ηγεμονία των ΗΠΑ.

Ο υπουργός Παιδείας Γεώργιος Ράλλης θα ανακοινώσει την καθιέρωση της δημοτικής γλώσσας στην εκπαίδευση, την κατάργηση της διδασκαλίας των αρχαίων ελληνικών και την υποχρεωτική 9ετή εκπαίδευση.

28 Ιαναουαρίου. Η υπόθεση για την πορεία της Ελλάδας προς την ΕΟΚ φαίνεται ότι έχει πάρει το δρόμο της. Η Επιτροπή ΕΟΚ θα γνωμοδοτήσει θετικά στην αίτηση της Ελλάδας για ένταξη στην Κοινότητα, αλλά με προϋποθέσεις που θα θεωρηθούν «βαρίδια». Θα συστήσει μια περίοδο προετοιμασίας της χώρας μας, κατά την οποία θα υπάρξει ριζική αναδιάρθρωση της οικονομίας. Η κυβέρνηση θα δείξει ανήσυχη διότι η λεγόμενη «προενταξιακή περίοδος» απομακρύνει το στόχο που είναι η άμεση ένταξη. Ο Ανδρέας δεν θα χάσει την ευκαιρία να στηλιτεύσει την κυβερνητική τακτική στο θέμα, επισημαίνοντας επιπλέον ότι οι ρήτρες που θέτει η Κοινότητα δεν θα έχουν άλλο σκοπό παρά την πλήρη «αποικιοποίηση» της χώρας μας, η οποία επίσης θα βρεθεί στην ανάγκη να κάνει υποχωρήσεις στα εθνικά θέματα. Η κυβέρνηση, ωστόσο, θα κινηθεί άμεσα και θα επιτύχει ορισμένα πράγματα, αφού το Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών της ΕΟΚ θα ταχθεί υπέρ της αποδοχής του ελληνικού αιτήματος, χωρίς προενταξιακή περίοδο.

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 1976

  • Οι σπουδάστριες της Χαροκοπείου συνεχίζουν την αποχή τους. Με πτυχίο στο μεροκάματο: «Αποφοιτούμε από ανώτατη σχολή κι αναγκαζόμαστε να δουλεύουμε εισπράκτορες ή σε τυπογραφεία…» Ο Ανδρέας στη Ρουμανία. Ειρήνη και συνεργασία στα Βαλκάνια η πολιτική που προωθεί το ΠΑΣΟΚ. Η μεσογειακή «άνοιξη» αναπτερώνει τις ελπίδες των λαών της περιοχής. Αφανισμός απειλεί 800 οικογένειες ψαράδων που κάποτε ζούσαν απ’ τη λιμνοθάλασσα… Έρευνα της ΤΟ ΠΑΣΟΚ Μεσολογγίου και της Εθνικοτοπικής Αιτωλοακαρνάνων Αθήνας. Τα χουντικά «φέουδα» στα ΑΕΙ καλύπτει με πείσμα η κυβέρνηση. Σε αδιέξοδο με τους Τούρκους οδηγεί η πολιτική των δισταγμών. Να καταργηθεί ο νόμος 4.000! Πολιτικό όπλο στα χέρια της εξουσίας ο νόμος «περί τεντιμποϊσμού» για τη δίωξη δημοκρατικών πολιτών. Το «σκάνδαλο Λόκχιντ» δυσάρεστο θέμα για την κυβέρνηση της Δεξιάς. Πόσο ελληνικό θα είναι το εργοστάσιο αεροπλάνων;

Δίκη των Κάτρη και Παπαζήση. Στις 2 Φεβρουαρίου θα γίνει στο Α΄ Τριμελές Πλημμελιοδικείο η δίκη των Γιάννη Κάτρη και Βίκτωρα Παπαζήση για «περιύβριση αρχής», επειδή στο βιβλίο «Η γέννηση του νεοφασισμού στην Ελλάδα» καταγγέλλονται τα βασανιστήρια και οι βασανιστές της Γενικής Ασφάλειας στη διάρκεια της δικτατορίας. Η σχετική διαδικασία ανακινήθηκε από τον υπουργό Δημοσίας Τάξεως Σόλωνα Γκίκα. Μαζί με τη δίωξη των υπευθύνων, συγγραφέα και εκδότη, θα ζητηθεί και η κατάσχεση του βιβλίου διότι υπάρχει «κίνδυνος» να δημιουργηθούν για το Αστυνομικό Σώμα «εσφαλμέναι και βλαπτικαί εντυπώσεις»! Μάρτυρες κατηγορίας θα καταθέσουν οι βασανιστές και φύλακες της χούντας Καραπαναγιώτης, Μπάμπαλης, Λάμπρου και άλλοι γνωστοί χαμαιλέοντες του Παπαδόπουλου και του Ιωαννίδη.

Οι εκδόσεις του ΠΑΣΟΚ. Από 15 Φεβρουαρίου έως 31 Μαΐου θα πραγματοποιηθεί η οικονομική εξόρμηση του κινήματος, με στόχο να συγκεντρωθούν 30 εκατομμύρια δραχμές. Σκοπός θα είναι να υποστηριχθούν ο Τύπος και οι εκδόσεις, η ανάπτυξη και η οργάνωση του κινήματος. Το Κέντρο Μελετών Διαφώτισης (ΚΕΜΕΔΙΑ) του κινήματος θα «διαφημίσει» τις εκδόσεις του. Πρόκειται για διάφορες μπροσούρες με οικονομικό και ιδεολογικό και πολιτικό περιεχόμενο που «κρίνεται απαραίτητο να γίνουν κτήμα όλων των μελών και φίλων του ΠΑΣΟΚ για την πληρέστερη κατανόηση των ιδεολογικών μας θέσεων και των στόχων που έχουμε βάλει σαν σοσιαλιστικό κίνημα». Οι εκδόσεις αυτές είναι: «Διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη», «Τι θέλει το ΠΑΣΟΚ», «Περί σοσιαλισμού», «Κοινωνικές τάξεις και ΠΑΣΟΚ», «Εισηγήσεις του προέδρου στην στην ΚΕ και στο προσυνέδριο», «Σημειώσεις πολιτικής οικονομίας», «Μικρό οικονομικό λεξικό», «Σοσιαλιστικός μετασχηματισμός», «Προβλήματα τακτικής του ΠΑΣΟΚ», «Σημειώσεις για το συνδικαλιστικό κίνημα», «Εισηγήσεις του προέδρου για ζύμωση στα μέλη του ΠΑΣΟΚ», «Το πετρέλαιο και ο ρόλος του στην παγκόσμια πολιτική», «Η οικονομική πολιτική στην Ελλάδα μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο», «Άρθρα του Α.Γ. Παπανδρέου: α) Αποφασιστικές στιγμές, β) Ο σοσιαλισμός στην Ελλάδα, γ) Μαρξ, Λένιν και η δικτατορία του προλεταριάτου». Επίσης, ένα μικρό λεύκωμα της ΠΑΣΠ για το Πολυτεχνείο.

Τουρκικές προκλήσεις. Ο Ανδρέας, με αφορμή την κυβερνητική δήλωση πως η απόφαση της τουρκικής κυβέρνησης να προχωρήσει σε αεροναυτικά γυμνάσια στο Αιγαίο, δεν μπορεί να θεωρηθεί «πρόκληση», θα σχολιάσει («Εξόρμηση», 20 Φεβρουαρίου 1976):

Υπενθυμίζουμε στην κυβέρνηση κάτι που είπαμε πολλές φορές: Κάθε υποχώρηση στην τουρκική πρόκληση ανοίγει το δρόμο για παραπέρα υποχωρήσεις. Τελικά, ανοίγει το δρόμο για σύγκρουση, που θα στηρίζεται σε κακή πληροφόρηση του αντίπαλου και χωρίς τη δημιουργία του απαραίτητου κλίματος στην πατρίδα για την προάσπιση της εθνικής μας ακεραιότητας και ταυτότητας.

Η αδιαλλαξία, από την άλλη πλευρά, της Τουρκίας που θα ενισχυθεί με την απόφαση της αμερικανικής Βουλής για παροχή στρατιωτικής βοήθειας ύψους 175 εκατομμυρίων δολαρίων, θα οδηγήσει σε αδιέξοδο και το νέο κύκλο των διακοινοτικών συνομιλιών στη Βιέννη. Ο Ντενκτάς δήλωσε πως οι συνομιλίες έγιναν με βάση τις συμφωνίες των Βρυξελλών (μεταξύ Μπίτσιου και Τσαγλαγιανγκίλ), πράγμα που σημαίνει αποδιεθνοποίηση του προβλήματος. Στο μεταξύ, η απόφαση της κυπριακής κυβέρνησης να προχωρήσει στη δίκη του Σαμψών και η δήλωση του Μακαρίου ότι πρέπει να προχωρήσει και στην Ελλάδα η δίωξη των υπαιτίων της κυπριακής τραγωδίας, θα δημιουργήσει ερωτηματικά σχετικά με την «κοινή γραμμή» ελληνικής και κυπριακής κυβέρνησης, ύστερα από την επιμονή της κυβέρνησης Καραμανλή να μη προχωρήσει στη δίωξη των υπευθύνων. Ο Ανδρέας με δηλώσεις του θα τονίσει την ανάγκη να προχωρήσει η διαδικασία της δίωξης.

16 Φεβρουαρίου. Κατά τη συζήτηση νομοσχεδίων για τον ορυκτό πλούτο της χώρας, που θα γίνει στη Βουλή, ο Ανδρέας θα σταθεί στο ότι εξυπηρετούνται τα σχέδια των μονοπωλίων, ενώ θα υπογραμμίσει ότι είναι εθνικό καθήκον, άσχετα από κομματική τοποθέτηση, «να προασπίσουμε την ελληνικότητα του εθνικού μας πλούτου». Η επιλογή του ΠΑΣΟΚ είναι η κοινωνικοποίηση, η εθνικοποίηση του ορυκτού πλούτου.

Η εικόνα “https://i1.wp.com/tovima.dolnet.gr/data/D2003/D0223/1bis3b.jpg” δεν μπορεί να προβληθεί επειδή περι�χει σφάλματα.

Η επέτειος της Νομικής. Άλλη μια επέτειος θα γιορταστεί κι αυτή έχει σχέση με την πρώτη κατάληψη της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών από τους φοιτητές στις 21 Φεβρουαρίου 1973[1]. Ήταν μια ενέργεια που έχει καταχωριστεί στην ιστορία του φοιτητικού και γενικότερα του λαϊκού κινήματος σαν παράγοντας καταλυτικός για τις κατοπινές εξελίξεις που με γρήγορο ρυθμό ακολούθησαν για να καταλήξουν στην εξέγερση του Πολυτεχνείου. Για να τιμηθεί η νεολαία που αγωνίστηκε «για την κατοχύρωση των ακαδημαϊκών ελευθεριών, του πανεπιστημιακού ασύλου, για την ανάκληση όλων των καταπιεστικών νόμων και διαταγμάτων» της απριλιανής χούντας…

ΜΑΡΤΙΟΣ 1976

1 Μαρτίου. Επειδή οι φήμες οργιάζουν ότι είναι στην ημερήσια διάταξη οι συνωμοτικές κινήσεις στους κόλπους του στρατεύματος, ο Αβέρωφ θα βεβαιώσει τον ελληνικό λαό ότι τα πάντα πάντα βρίσκονται υπόέλεγχο, αφού «το στράτευμα είναι αφοσιωμένο στα έργα του κατά τρόπον υποδειγματικόν, ο οποίος πρέπει να δίδει υπερηφάνεια και αίσθημα ασφαλείας εις τον ελληνικόν λαόν»! Επειδή όμως το θέμα συντηρείται από τα μέσα ενημέρωσης, η κυβέρνηση θα τα επιτιμήσει ότι με την αναφορά τους σε «ανυποστάτους φήμας» δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να «βλάπτουν τον τόπον και διότι δίδουν εις τους ολίγους χουντικούς την ψευδαίσθησιν κάποιας υποστάσεως»! Η λογική της ΝΔ…

Οι τίτλοι της «Εξόρμησης» είναι ενδεικτικοί του κλίματος που επικρατεί στην ελληνική κοινωνία: «Αποφασισμένοι να παλέψουν ενάντια στην εξαθλίωση οι 20.000 εργατοϋπάλληλοι της ΔΕΗ». «Και το νερό στερούνται στο γκέτο των Ναυπηγείων της Ελευσίνας οι εργαζόμενοι». «Δε θα περάσει το θέλημα των λεωφορειούχων και του συμμάχου τους Λάσκαρη». «Θαμμένοι ζωντανοί δουλεύουν στις γαλαρίες οι χειριστές γεωτρυπανιστές στα λατομεία βωξίτη του Παρνασσού και του Ελικώνα». «Διεκδικούν πιο ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς». «Μια μεθοδευμένη επιχείρηση της ΑΤΕ: Πώς υποχρεώνονται οι αγρότες ν’ αγοράζουν τρακτέρ μόνο απ’ τη Στάγιερ»! «Για μια καλύτερη μοίρα παλεύουν οι κτηνοτρόφοι». «Οι κάτοικοι της Αιδηψού διαδήλωσαν: Δεν θ’ αφήσουμε τον Σκαλιστήρη να καταπατήσει τη γη μας». «Να εφορμοστούν οι αποφάσεις του ΟΗΕ για την Κύπρο και την Παλαιστίνη, θα ζητήσει η διεθνής σύνοδος για τη Διαρκή Ειρήνη στην ανατολική Μεσόγειο». «Η Ελλάδα έχει χρέος και δικαίωμα σαν εγγυήτρια δύναμη να θωρακίσει την Κύπρο». «Για να μην περάσουν τα σχέδια των ιμπεριαλιστών για διζωνική»…

Πρόκληση θα θεωρηθεί η κατάπλευση του αμερικανικού Έκτου Στόλου στο Φάληρο, ενώ ακόμα δεν έχει διευκρινιστεί ποια είναι η σύνδεση Ελλάδας και ΝΑΤΟ. Η επίσημη, πάντως, θέση έτσι όπως την εμφανίζει η κυβέρνηση είναι πως η χώρα δεν ανήκει στο στρατιωτικό σκέλος της συμμαχίας. Δεν έχει ακόμη συμφωνηθεί το νομικό καθεστώς που θα διέπει τις αμερικανικές βάσεις στην Ελλάδα…

Το ΠΑΣΟΚ για την ΕΟΚ. Με ανακοίνωση (2 Μαρτίου) της Εκτελεστικής Γραμματείας θα υπογραμμιστεί η θέση του ΠΑΣΟΚ για την ΕΟΚ, σύμφωνα με την οποία η χώρα μας δεν χρειάζεται ολοκληρωτική σύνδεση με το διεθνές καπιταλιστικό σύστημα. Το ΠΑΣΟΚ αρνείται την ένταξη, όπως αρνείται και την ένταξη υπό όρους. Δεν υπάρχει δρόμος που να οδηγεί μέσα από την εξάρτηση στην αυτονομία. Ο τόπος χρειάζεται προγραμματισμό και έλεγχο των διεθνών σχέσεών του, για να επιτευχθεί μια ολοκληρωμένη οικονομική δομή, αντί για την ένταξη αναπροσαρμογή της σχέσης του με τηΔυτική Ευρώπη. Βασική επιδίωξη της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής πρέπει να είναι η εξασφάλιση των προϋποθέσεων για να σπάσει η Ελλάδα το πλέγμα της εξάρτησης. Η αυτονομία της χώρας δεν είναι δυνατή σε κατάσταση απομόνωσης. Ο σοσιαλισμός προϋποθέτει τη δημιουργία περιφερειακών οικονομικών και πολιτικών δομών, που βοηθούν με βάση τη διεθνή ισότιμη συνεργασία να ξεπεραστούν οι περιορισμοί της ιστορικής εξέλιξης ή της γεωγραφικής θέσης. Η Ελλάδα πρέπει να επιδιώξει τη συνεργασία στα Βαλκάνια και τη δημιουργία μιας μη καπιταλιστικής Μεσογειακής Κοινότητας.

Nikos SampsonΟ Σαμψών στη φυλακή. Ενώ εντείνονται οι πιέσεις για εξεύρεση λύσης στο Κυπριακό, ο Μακάριος θα προχωρήσει στη σύλληψη και φυλάκιση του πραξικοπηματία Σαμψών, αφήνοντας να εννοηθεί πως μια τέτοια διαδικασία πρέπει να ακολουθηθεί και στην Ελλάδα για τους υπεύθυνους της κυπριακής τραγωδίας. Ο Ανδρέας θα επισημάνει την απάθεια της κυβέρνησης Καραμανλή στο θέμα της στρατιωτικής θωράκισης της μεγαλονήσου, αλλά και θα επαναλάβει τις πάγιες θέσεις του ΠΑΣΟΚ που είναι η αποχώρηση από την Κύπρο των ξένων στρατευμάτων, η επιστροφή όλων των προσφύγων στις εστίες τους, η αποχώρηση όλων των εποίκων και Σύνταγμα που να βγει ύστερα από ελεύθερη και αβίαστη διαπραγμάτευση ανάμεσα στις δυο κοινότητες με την εποπτεία του ΟΗΕ που θα εγγυάται την ενότητα του κυπριακού κράτους, την ανεξαρτησία και την αδέσμευτη τοποθέτησή του.

Επιχειρήσεις καταστολής. Η εσωτερική κατάσταση στη χώρα δεν είναι ρόδινη. Το φαινόμενο της δίωξης εκατοντάδων νέων που ανήκουν σε προοδευτικές παρατάξεις, υποψιάζει για μια πιθανή αναδίπλωση και αναδιοργάνωση του χουντικού μηχανισμού και του παρακράτους. Φαίνεται καθαρά πως βρίσκεται σε εξέλιξη μια μεγάλη «επιχείρηση καταστολής» της αγωνιστικής κινητοποίησης της νεολαίας. Οι ενδείξεις πληθαίνουν καθημερινά και είναι αρκετή μια ματιά στον καθημερινό τύπο για να διαπιστωθεί ότι περισσότεροι από 1.000 νέοι, μέλη κομματικών οργανώσεων και ομάδων της αριστεράς έχουν διωχθεί τον τελευταίο καιρό για παράνομη πώληση εφημερίδων, αναγραφή συνθημάτων στους τοίχους, αφισοκόλληση και διανομή προκηρύξεων. Επίσης, περισσότεροι από 1.000 νέοι κρατήθηκαν σε αστυνομικά τμήματα, ανακρίθηκαν, απειλήθηκαν. Δεκάδες δίκες νεολαίων έγιναν. Ως «όπλα» για όλα αυτά χρησιμοποιήθηκαν δύο νόμοι: Ο νόμος 942/1946 «περί κατευνασμού των πολιτικών παθών», και οι αστυνομικές διατάξεις 11 και 13 που νομοθέτησε η χούντα το 1972.

11 Μαρτίου. Οι δικαστές του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών για τους φόνους της Πεσλή και τουΚαλαβρού, θα αποφανθούν: αθώοι οι πρωτοδικτάτορες, ένοχοι ένας λοχίας (8 χρόνια) κι ένας ανθυπίλαρχος (5,5 χρόνια). Στις 29 Μαρτίου θα αθωωθούν από το 5μελές Εφετείο Θεσσαλονίκης οι βασανιστές ταγματάρχης Νικ. Μπαθρέλος και υπομοίραρχος Βασ. Μπουζιάνης, ενώ πρωτοδίκως είχαν καταδικαστεί σε 3,5 χρόνια.

16 Μαρτίου. Ο Ιωαννίδης θα καταδικαστεί, σε 14 χρόνια κάθειρξη, από το Μικτό Κακουργοδικείο Πειραιώς για τη συμμετοχή του στο σχεδιασμό του αποτυχημένου πραξικοπήματος τον Φεβρουάριο του 1975.

25 Μαρτίου. Η εθνική επέτειος θα δώσει την αφορμή στον Ανδρέα για να επισημάνει στο μήνυμά του τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα, αλλά και να καλέσει όλους τους Έλληνες να δώσουν το «παρών» για να εδραιωθεί μια «Ελλάδα που να ανήκει στους Έλληνες»:

Η επέτειος της Επανάστασης του 1821 συμπίπτει με την απροκάλυπτη επίθεση του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και των φορέων του στη Μεσόγειο. Ενάντια στον ελληνισμό μεθοδεύεται η νομική μορφή της διχοτόμησης της Κύπρου και απειλείται από τους καθοδηγούμενους Τούρκους σωβινιστές η ακεραιότητα της χώρας μας τόσο στο Αιγαίο όσο και στη Θράκη. Προϋπόθεση για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των κινδύνων που αντιμετωπίζουμε είναι η εθνική ετοιμότητα, που προϋποθέτει τη λαϊκή συσπείρωση. Μα αυτή υπονομεύεται από τον ΣΕΒ, τα ντόπια και ξένα μονοπώλια, καθώς και την ανεκτικότητα που δείχνει η κυβέρνηση, την απαράδεχτη κυριαρχία τους πάνω στους πλουτοπαραγωγικούς πόρους της χώρας μας καθώς και τη στυγνή εκμετάλλευση του ιδρώτα του εργαζόμενου Έλληνα. Γι’ αυτό ο αγώνας του λαού μας για τα κοινωνικά του δικαιώματα –και τελικά ο αγώνας για την κοινωνική απελευθέρωση– είναι αναπόσπαστο τμήμα του αγώνα για την εθνική μας επιβίωση και ανεξαρτησία…

26-29 Μαρτίου. Ο Τσαουσέσκου στην Ελλάδα. Επίσημη επίσκεψη θα πραγματοποιήσει ο Ρουμάνος πρόεδρος. Πέρα από την υπογραφή επιμέρους οικονομικών συμφωνιών μεταξύ των δύο χωρών, το ζητούμενο θα είναι η προσέγγιση στο θέμα της διαβαλκανικής συνεργασίας. Η κυβέρνηση όμως θα ανησυχήσει από το γεγονός ότι οι Αμερικανοί θα υπογράψουν νέα Αμυντική Συμφωνία με τους Τούρκους πουθα προβλέπει βάσεις στο τουρκικό έδαφος για την εξυπηρέτηση των ΗΠΑ και στρατιωτικό υλικό και άφθονο χρήμα στους Τούρκους. Ο Καραμανλής θα απευθύνει επιστολές σε Αγγλία (Χάρολντ Ουίλσον), Γαλλία (Β. Ζισκάρ Ντ’Εστέν) και Γερμανία (Χέλμουτ Σμιτ). Απλώς θα υπάρξει μια διπλωματική κινητικότητα…

ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1976

Το 18ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ. Στις 11 Απριλίου θα λήξουν στην Καβάλα οι εργασίες του 18ου Πανελλαδικού Εργατικού Συνεδρίου, που θα χαρακτηριστεί σαν ένα πλαστό προπαρασκευασμένο δημιούργημα. Δύο αντεργατικοί και αντισυνδικαλιστικοί νόμοι θα παίξουν πρωτεύοντα και αποφασιστικό ρόλο στο εκλογικό αποτέλεσμα. Ο νόμος 6/75 διατηρούσε στα σωματεία όλες τις διορισμένες από τη χούντα διοικήσεις και ο νόμος 89/74 που δεν επέτρεψε να επανεγγραφούν και να πάρουν μέρος σ’ όλες τις διαδικασίες μέχρι και το συνέδριο, όλα τα σωματεία που είχε διαγράψει και διαλύσει η χούντα. Έτσι, έξω από το συνέδριο θα μείνουν πάρα πολλά δημοκρατικά σωματεία που αν δεν φτιάχνονταν από την κυβέρνηση οι δύο αυτοί αντεργατικοί νόμοι, η συμμετοχή τους στις εκλογικές διαδικασίες είναι βέβαιο ότι θα έδινε διαφορετικό αποτέλεσμα.

Ο Ζίβκοφ στην Ελλάδα. Τα γνωστά, όπως και με τον Τσαουσέσκου. Υποδοχές, παράτες κ.λπ. Υπογραφή συμφωνιών σε οικονομικά, εμπορικά και μορφωτικά θέματα, «επισκόπηση» των ζητημάτων που απασχολούν τις δύο χώρες, υποστήριξη των θέσεών μας στο Κυπριακό, προσήλωση στις αρχές των Ηνωμένων Εθνών, στις αρχές του Ελσίνκι για μείωση των εξοπλισμών… Εντέλει, πρόκειται για προσπάθειες του Καραμανλή να «πάρει κεφάλι» η Ελλάδα στο πλαίσιο της διαβαλκανικής συνεργασίας.

Συμφωνία με ΗΠΑ. Συμφωνία-διακήρυξη θα υπογραφεί στην Ουάσιγκτον από τους Κίσινγκερ και Μπίτσιο. Κατά τη συζήτηση στη Βουλή, στις 17 Απριλίου, η αντιπολίτευση θα τοποθετηθεί αρνητικά χαρακτηρίζοντας τη συμφωνία σαν «παγίδα» του Κίσινγκερ και ο Ανδρέας θα επισημάνει ότι η συμφωνία μας επαναφέρει οριστικά και χωρίς όρους στο ΝΑΤΟ, αποδιεθνοποιεί το Κυπριακό και το βάζει στα «συμμαχικά» πλαίσια, αναγνωρίζει την ύπαρξη προβλήματος στο Αιγαίο και δίνει τη δυνατότητα στις ΗΠΑ να παίξουν πρωτεύοντα ρόλο στην επίλυσή του. Θα καταγγείλει επίσης ότι οι βάσεις στην Ελλάδα δεν μπορούν να μπουν κάτω από εθνικό έλεγχο, έστω κι αν τυπικά αναλάβει Έλληνας διοικητής, ενώ οι ΗΠΑ διαθέτουν στη χώρα μας μηχανισμούς που μπορούν να παραλύσουν τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας μας (όπως η βάση της Νέας Μάκρης).

21 Απριλίου. Συμπληρώνονται εννιά χρόνια από το πραξικόπημα των συνταγματαρχών και είκοσι μήνες μετά την κατάρρευση της δικτατορίας. Η λαϊκή απαίτηση για αποχουντοποίηση, κάθαρση και τιμωρία των ενόχων της επταετίας, της σφαγής του Πολυτεχνείου και της κυπριακής τραγωδίας μένει ουσιαστικά απραγματοποίητη. Στην ανακοίνωση του προέδρου και της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΣΟΚ, μεταξύ άλλων, αναφέρεται:

Η επέτειος της καταισχύνης –η επέτειος της 21ης Απριλίου– συμπίπτει φέτος με τη χωρίς όρους παράδοση της χώρας μας στο ΝΑΤΟ και στο Πεντάγωνο των ΗΠΑ, με την πλήρη ένταξή μας στον επεκτατικό ιμπεριαλιστικό μηχανισμό της Ατλαντικής Συμμαχίας, με το σφαγιασμό της Κύπρου, με την «ειρηνική» διευθέτηση των διαφορών μας με την Τουρκία στα ζωτικά θέματα του Αιγαίου – δηλαδή με την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να παραχωρήσει κυριαρχικά δικαιώματά μας στην Τουρκία, στο βωμό της ενίσχυσης της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, στην παραίτησή μας από οποιαδήποτε προσπάθεια να χαράξουμε ελληνική εξωτερική και αμυντική πολιτική. Και αποτελεί αυτή η πορεία ολοκλήρωση του έργου που ξεκίνησε η εφτάχρονη δικτατορία κάτω απ’ την εποπτεία του δήμιου του ελληνισμού Κίσινγκερ. Το ΠΑΣΟΚ δεν αναγνωρίζει τη συμφωνία-πλαίσιο που υπέγραψαν ο Μπίτσιος και ο Κίσινγκερ. Καλεί το λαό –μετά την πάροδο των εορτών του Πάσχα– να διαδηλώσει την ανυποχώρητη αντίθεσή του προς την καταστροφική για το έθνος πορεία που χάραξε η κυβέρνηση της ΝΔ…

Την ημέρα της επετείου ο Καραμανλής αναχωρεί για την Κέρκυρα, όπου και θα γιορτάσει το Πάσχα! Εκδίδεται το υπ’ αριθμόν 358/76 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών με το οποίο δεν παραπέμπονται στο κακουργοδικείο οι Μάλλιος, Μπάμπαλης και Σπανός. Δημοσιεύεται το άρθρο του Ανδρέα «Τα “λατινικά” κομμουνιστικά κόμματα και η δικτατορία του προλεταριάτου» («Εξόρμηση», 9 Απριλίου και «Αγωνιστής», τεύχος 31, Απρίλιος).

ΜΑΪΟΣ 1976

Να φύγει ο Μπέκερ από την Εύβοια! Οι αγρότες της Εύβοιας ζητούν να φύγει ο Νόελ Μπέκερ από τη γη τους χωρίς αποζημίωση γιατί δεν του ανήκει τίποτα απ’ αυτή. Ανυποχώρητοι οι Χανιώτες στον αγώνα τους κατά των βάσεων. Με αίτημα την κάθαρση και την αποχουντοποίηση, ο λαός σε επαγρύπνηση για να μη γίνουν τα «σταγονίδια» χείμαρρος που θα πνίξει τη δημοκρατία. Πανελλαδική απεργία, η αγωνιστική απάντηση των εργαζομένων στην απόφαση της κυβέρνησης να προωθήσει το αντεργατικό νομοσχέδιο. Με αντιδημοκρατικούς νόμους η κυβέρνηση παγιδεύει τους εργαζομένους, με αφορμή το νομοσχέδιο περί φαρμακείων. Αντιδημοκρατικό πνεύμα κυριαρχεί στην ελληνική τηλεόραση. Οξύτατο το αγροτικό πρόβλημα της χώρας. Θανάσιμη η ένταξή μας στην ΕΟΚ για την αγροτική οικονομία. Σήμερα θησαυρίζουν οι μεσάζοντες κι οι βιομήχανοι, ενώ πληρώνουν οι καταναλωτές με τις ανατιμήσεις των προϊόντων κι οι αγρότες μας πεινάνε. Παρά την πανελλήνια κατακραυγή, το έκτρωμα Λάσκαρη θα ψηφιστεί στη Βουλή. Εμπλοκή στο θέμα των πετρελαίων της Θάσου. Ευκαιριακή εταιρία η Οσεάνικ για δικτατορικά καθεστώτα. Τα βιομηχανικά απόβλητα σκοτώνουν τη Σαλαμίνα, όπου επεκτείνεται η μόλυνση του περιβάλλοντος. Η ΤΟ του ΠΑΣΟΚ στον αγώνα για τη σωτηρία του νησιού..

Πρωτομαγιά. Το μήνυμα της Εκτελεστικής Γραμματείας για την εργατική πρωτομαγιά:

Τη χρονιά αυτή, η 1η του Μάη – μέρα τιμής, αγώνα και αλληλλεγγύης των εργαζομένων όλων των λαών – συμπίπτει με την αιφνιδιαστική παράδοση της χώρας μας στο ΝΑΤΟ και στις ΗΠΑ, με το σφαγιασμό της Κύπρου, με την πορεία συμβιβασμού και παραχωρήσεων προς τον καθοδηγούμενο τουρκικό σωβινισμό στα πλαίσια «ειρηνικών» διευθετήσεων για τα ζωτικά θέματα του Αιγαίου. Η καταστροφική αυτή πολιτική,των παραχωρήσεων και του συμβιβασμού, που χάραξε η κυβέρνηση της ΝΔ, συνεχίζεται εσωτερικά με την αιφνιδιαστικήκατάθεση στη Βουλή των αντεργατικών νομοσχεδίων που αποσκοπούν στο στραγγαλισμό των συνδικαλιστικών ελευθεριών και των δικαιωμάτων των εργαζομένων και ολοκληρώνονται με την προσπάθεια ν’ απαγορευτεί στους εργαζόμενους το αναφαίρετο δικαίωμά τους να γιορτάσουν αγωνιστικάσε ανοιχτές συγκεντρώσεις, ελεύθερα και χωρίς περιορισμούς, την ημέρα της εργατικής τάξης. Οι Έλληνες εργαζόμενοι όμως δεν είναι διατεθειμένοι να δεχθούν να τους αφαιρεθούν δικαιώματα που με θυσίες και αίμα κατάκτησαν, εδώ και τόσες γενεές, παλεύοντας ενάντια στην καταπίεση κι εκμετάλλευση, δεν είναι διατεθειμένοι να δεχτούν μια πολιτική που γίνεται για την προστασία των συμφερόντων του μονοπωλιακού κεφαλαίου…

https://i1.wp.com/www.artinoi.gr/forum/upload-6/t9-97-6trial2.JPGΟ Παναγούλης νεκρός. Την πρώτη μέρα του Μάη θα χαθεί ο Αλέκος Παναγούλης. Ένα περίεργο τροχαίο ατύχημα, στη λεωφόρο Βουλιαγμένης, θα βάλει τέλος στη ζωή του αγωνιστή. Θα υπάρξουν πολλά ερωτηματικά, αφού θα συνδυαστούν με το γεγονός ότι ο Παναγούλης είχε στα χέρια του στοιχεία από τα εξαφανισθέντα αρχεία της ΕΣΑ που επρόκειτο να φέρει στη Βουλή, στην πρώτη συνεδρίαση μετά την απαγόρευση της δημοσίευσής τους από τον Τύπο. Η κηδεία του Παναγούλη με τη λαοθάλασσα να τον συνοδεύει, ήταν μια συγκλονιστική έκφραση προς τον αγωνιστή της αντίστασης κατά της Χούντας και παράλληλα ένα «κατηγορώ» για την κυβέρνηση της ΝΔ, η οποία επισήμως θα προβάλει τη θέση ότι δεν ήταν παρά ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα. Από την πλευρά της αντιπολίτευσης θα υπάρξουν διαφορετικές τοποθετήσεις.

Ο Ανδρέας θα εκφράσει το φόβο ότι ενδεχομένως η περίπτωση Παναγούλη να προοιωνίζεται σειρά παρόμοιων ατυχημάτων, ενώ θα παρομοιαστεί με την υπόθεση Λαμπράκη. Τελικά, στις 6 Μαΐου, ο Καραμανλής θα μιλήσει, ζητώντας απ’ όσους κατέχουν «τα περιβόητα αρχεία της ΕΣΑ, να τα παραδώσουν αμέσως στον πρόεδρο της Βουλής, ώστε να είναι στη διάθεση όχι μόνο της δικαιοσύνης αλλά και όλων των κομμάτων». Αλλά το αξιοσημείωτο θα είναι η αποστολή από τον υφυπουργό προεδρίας Π. Λαμπρία επιστολής προς την Ένωση Ιδιοκτητών και την Ένωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών για να παρέμβουν ώστε να πάψει η «διαστρέβλωση» των πραγματικών περιστατικών σχετικά με το θάνατο του Παναγούλη… Θα εισπράξει όμως από την αντιπολίτευση τα δέοντα! Ο Ανδρέας θα μιλήσει για επιχείρηση «φίμωσης» του Τύπου ώστε να καταστεί υποχείριος της κυβερνητικής πρακτικής…

Ο Ισίδωρος Ισιδωρόπουλος.

16χρονος θύμα «τροχαίου». Χαράματα της Πρωτομαγιάς θα ξεψυχήσει στο Ρυθμιστικό Κέντρο ο 16χρονος Σιδέρης Ισιδωρόπουλος. Πιο νωρίς έπεφτε θύμα «τροχαίου ατυχήματος», ενώ προσπαθούσε να αποφύγει τη σύλληψη από δυο αστυνομικούς που τον κυνηγούσαν γιατί κόλλαγε αφίσες της Κομμουνιστικής Οργάνωσης «Μαχητής» για την Πρωτομαγιά.

Εναντίον των ΗΠΑ. Σχετικά με την εγκατάσταση ναυπηγείων στην περιοχή της Πύλου, ο Ανδρέας θα καταγγείλει στη Βουλή ότι η εγκατάσταση αυτή αποτελεί θετικό αγωγό για «νέες μεγαλύτερες διευκολύνσεις στα επιθετικά όπλα των ΗΠΑ», με τη νέα διάσταση που αποκτά η σύμβαση για τα ναυπηγεία, σύμφωνα με την οποία το ιστορικό λιμάνι του Ναυαρίνου θα γίνει λιμάνι εξυπηρέτησης του ΄Εκτου Στόλου. Στο μεταξύ μονάδες του αμερικανικού στόλου θα καταπλεύσουν στη Ρόδο, αλλά ο λαός της Ρόδου θα κινητοποιηθεί και θα εμποδίσει την αποβίβαση Αμερικανών στο νησί. Θα υπάρξει μια πρωτοφανής κινητοποίηση σε όλο το νησί και η κυβέρνηση θα αντιδράσει με τους χωροφύλακες. Θα γίνουν επεισόδια, θα τραυματιστούν δεκάδες πολίτες, ενώ αρκετοί θα συλληφθούν και θα προσαχθούν στο αυτόφωρο.

Ο Τίτο στην Ελλάδα. Η επίσημη επίσκεψη (10-13 Μαΐου) του Τίτο, προέδρου της Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας τηςΓιουγκοσλαβίας, θα είναι ακριβώς στο πλαίσιο των επαφών της ελληνικής κυβέρνησης για τη δημιουργία περιβάλλοντος ευνοϊκού για μια αποτελεσματική διαβαλκανική συνεργασία.

Εργατικό νομοσχέδιο. Άλλο μεγάλο ζήτημα για αντιπαράθεση με την κυβέρνηση θα είναι το εργατικό νομοσχέδιο για τη λειτουργία των εργατικών σωματείων και την άσκηση του δικαιώματος της απεργίας, που θα φέρει ο Λάσκαρης στη Βουλή και θα το ψηφίσει η ΝΔ. Ο Ανδρέας θα υποστηρίξει ότι το νομοσχέδιο κάθε άλλο παρά τη συνδικαλιστική ελευθερία προωθεί. Αντιθέτως, «χαλκεύει δεσμά δυσβάστακτα» για τον εργαζόμενο ελληνικό λαό, χαρακτηρίζεται από πατερναλισμό, αποσκοπεί στην απομαζικοποίηση του ήδη μη μαζικοποιημένου ελληνικού εργατικού κινήματος και «ποινικοποιεί» την άσκηση στοιχειωδών εργατικών δικαιωμάτων. Το πόσο αντεργατικό και ανελεύθερο είναι, επιτέλους, αποδεικνύεται από το απεργιακό κύμα…

Προβοκάτορες και αστυνομική βαρβαρότητα. Στις 24 Μαΐου θα γίνουν επεισόδια στην Αθήνα μετά τον τερματισμό της συγκέντρωσης οικοδόμων στο θέατρο Γκλόρια, όταν περίπου 700 άτομα θα θελήσουν να κάνουν πορεία προς τη Βουλή, διαμαρτυρόμενοι για το αντεργατικό νομοσχέδιο. Θα τους επιτεθεί η αστυνομία και μέσα σε ελάχιστο χρόνο το κέντρο της Αθήνας θα μετατραπεί σε πεδίο μάχης. Προβοκάτορες θα στήσουν οδοφράγματα, θα ανάψουν φωτιές, οι αύρες θα ρίξουν δακρυγόνα, η κυκλοφορία θα διακοπεί, οδοφράγματα με παλιοσίδερα και υλικά οικοδομών θα στηθούν μέχρι και την Ομόνοια, θα χτυπηθούν ανύποπτοι πολίτες, διαδηλωτές θα φτάσουν μέχρι την αρχή της οδού Πειραιώς όπου και τα γραφεία της εφημερίδας «Βραδυνή», θα κάψουν ρόλους δημοσιογραφικού χαρτιού που βρισκόταν στο πεζοδρόμιο, θα καταληφθούν δυο λεωφορεία και θα τοποθετηθούν κάθετα στο κατάστρωμα της οδού Πανεπιστημίου, άλλο λεωφορείο θα καεί στην οδό Μάρνη, τα καπνογόνα θα πέφτουν επί δικαίων και αδίκων, σε καταστήματα, σε στοές, σε αυτοκίνητα, παντού…

Θα υπάρξει μια νεκρή, ενώ θα συλληφθούν εκατοντάδες πολίτες και, τελικά, θα παραπεμφθούν σε δίκη 37 άτομα με τις κατηγορίες της θρασύτητας, της διατάραξης της κοινής ησυχίας και οδικής κυκλοφορίας και τεντιμποϊσμού. Η αντιπολίτευση θα καταγγείλει την αστυνομία για τη βαρβαρότητα που επέδειξε. Ο Ανδρέας θα καλέσει την κυβέρνηση «να θέσει άμεσα τέρμα στη βαναυσότητα, την αυθαιρεσία και την ασυδοσία των οργάνων της τάξεως». Ωστόσο, η κυβέρνηση δια του εκπροσώπου της Τάκη Λαμπρία θα κατηγορήσει και το ΠΑΣΟΚ ως υποκινητή των ταραχών!

… οι υποκινήσαντες την αναταραχήν, εξώθησαν εις τα άκρα, τόσον εκτός, όσον και εντός της Βουλής, με αποτέλεσμα να σημειωθούν τα σημερινά έκτροπα. Ακόμη και τα θλιβερά επεισόδια της Ρόδου, εντάσσονται εις τας αναρχικάς εκδηλώσεις που σκοπίμως υπεκίνησαν οι ίδιοι κύκλοι. Η ευθύνη ορισμένων κομμάτων, που υπεκίνησαν την αναταραχήν και εδημιούργησαν το κλίμα της αναρχίας, είναι βαρυτάτη. Η ευθύνη της Κυβερνήσεως είναι μία και μόνη: να επιβάλει τον νόμον και την τάξιν. Και θα το πράξει προς πάσαν κατεύθυνσιν…

Κι ο Ανδρέας θα χαρακτηρίσει τις δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου σαν αντικοινοβουλευτικές, αντιδημοκρατικές, πρωτάκουστες και πρωτοφανείς. Θα εξαπολύσει επίθεση κατά της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού προσωπικά ότι δεν τήρησε τις προεκλογικές υποσχέσεις του. Θα αναγκαστεί να υπεραμυνθεί της δημοκρατικότητας του ΠΑΣΟΚ:

Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι αριστερίστικο κόμμα. Πιστεύουμε στην κατάκτηση της εξουσίας μόνο μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες και καταδικάζουμε κάθε προσπάθεια υπονόμευσης των δημοκρατικών διαδικασιών από οπουδήποτε κι αν προέρχονται. Είμαστε πιστοί στη διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη κι έχουμε διακηρύξει πως κάθε μέλος που δεν πιστεύει στη διακήρυξη αυτή, διαγράφεται από το κόμμα.

ΙΟΥΝΙΟΣ 1976

  • Δριμύ σφυροκόπημα της κυβέρνησης στο κοινοβούλιο από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ στην αυστηρή κριτική του, για την εξωτερική πολιτική της υποτέλειας, για τις επιθέσεις ενάντια στο κίνημα. Διαστάσεις πογκρόμ παίρνουν οι απολύσεις. Ασύδοτη η εργοδοσία εκδικείται τους εργάτες συνδικαλιστές. Κινητοποιήσεις στα Χανιά και στην Κέρκυρα. Τα νησιά μας δεν θέλουν τον αμερικανικό στόλο. Ο Γιάννης Αλευράς καταγγέλλει: Σκανδαλώδη προνόμια παραχωρήθηκαν στη ΛΑΡΚΟ. Ανδρέας: Με δημοκρατικές διαδικασίες προσβλέπει το ΠΑΣΟΚ να ανέβει στην εξουσία και σε πολυκομματικό σοσιαλισμό. Ένα ιστορικό γεγονός στην πολιτική ζωή της χώρας. Το καταστατικό του ΠΑΣΟΚ κάνει τον πολίτη ενεργό παράγοντα. Σε απολυταρχικό κοινοβουλευτισμό οδηγεί το νομοσχέδιο για το ιδιώνυμο.

4 Ιουνίου. Καταδικάζονται για βασανισμούς οι Κ. Καραπαναγιώτης (15 ½ μήνες), Γ. Αδαμόπουλος (8 ½ μήνες), Θ. Μουσούλης (5 μήνες) και Ι. Μητσόπουλος, Ν. Παπαθανασόπουλος και Κ. Δρούκας (από 3μήνες).

Η εξ αναβολής δίκη του Πολυτεχνείου. Ύστερα από αναβολή που είχε ζητήσει στις 15/5/1976 ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου θ’ αρχίσει στις 2 Ιουνίου η δίκη των υπευθύνων για τη σφαγή του Πολυτεχνείου. Από τους είκοσι καταδικασθέντες αρχινουντικούς και άλλους γκαουλάιτερ της δικτατορίας, άσκησαν αναίρεση κατά της υπ’ αριθμόν 723/1975 καταδικαστικής απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών οι Ν. Ντερτιλής, Δ. Ιωαννίδης, Ι. Λυμπέρης, Μ. Γουνελάς, Λ. Χριστολουκάς, Δ. Κατσούλης, Α. Σταυράκης, Ι. Καλύβας, Π. Καραγιάννης, Κ. Μαυροειδής, Μ. Ρουφογάλης, Στ. Βαρνάβας, Ηλ. Καραδήμας, Β. Μπουκλάκος, Ν. Νηστικάκης και Δ. Ζαγοριανάκος. Δεν θ’ ασκήσουν αναίρεση οι Γ. Παπαδόπουλος, Ν. Ραφαηλάκης, Θρ. Γιοβάνης και Δ. Μπίμπας.

12 Ιουνίου. Θα γίνει στη Βουλή συζήτηση και για τα επεισόδια που ξέσπασαν με αφορμή το εργατικό νομοσχέδιο. Θα δοθεί η ευκαιρία στον Καραμανλή να δείξει το πραγματικό πρόσωπό του, τις αρχές και την ιδεολογία του:

Δυστυχώς οι Έλληνες είμεθα επιρρεπείς εις την κατάχρησιν της ελευθερίας. Θα έλεγα λόγω ιδιοσυγκρασίας, θα έλεγα λόγω κλίματος ή δι’ έλλειψιν πολιτικής αγωγής. Πάντως είναι βέβαιον ότι έχομε μίαν ροπήν προς την κατάχρησιν της δημοκρατίας. Συγχέομεν την δημοκρατίαν με την αναρχίαν και την ελευθερίαν με την ασυδοσίαν… Όπως γνωρίζετε, τον τελευταίον καιρόν οι απεργίες και οι διαδηλώσεις και οι πορείες έγιναν της μόδας εις τον τόπον μας. Μιας μόδας την οποίαν δι’ όλων των μέσων ενθαρρύνει η άκρα αριστερά, συνεπικουρούμενη βέβαια από μερίδα του Τύπου, αλλά και από άλλες μερίδες της Αριστεράς ολιγότερον ακραίες. […] Αποκορύφωμα της νοσηράς αυτής μόδας υπήρξεν η τελευταία απεργία, η οποία έγινε με πρόσχημα το εργατικό νομοσχέδιο. Απεργία η οποία ήτο όχι μόνο αδικαιολόγητος, αλλά και σαφώς αντιδημοκρατική…

Αλλά ο Καραμανλής θα αναφερθεί και στα θέματα εξωτερικής πολιτικής, όπου «γίνεται προσπάθεια αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης» και θα κατηγορήσει τον Ανδρέα ότι «κατεχόμενος από ένα περίεργο σύμπλεγμα εναντίον των Αμερικανών, επιτίθεται συνεχώς κατά της Αμερικής και κατ’ επέκτασιν κατά της Ευρώπης»! Κι ακόμη ότι είναι «σοσιαλιστής ιδιόρρυθμος»… Θα λάβει τις κατάλληλες απαντήσεις από τον Ανδρέα.

Η ΕΔΗΚ αποσυντίθεται. Διαγράφεται ο Δ. Τσάτσος και σταδιακά τα γνωστά και επώνυμα στελέχη της αρχίζουν να διαφοροποιούνται από την επίσημη γραμμή του Γ. Μαύρου.

Το καταστατικό του Κινήματος. Με τη δημοσίευση, στις 16 Ιουνίου, του καταστατικού και τη συμπλήρωση των Προσωρινών Νομαρχιακών Επιτροπών (ΠΝΕ) θα ολοκληρωθεί το πρώτο στάδιο της οργανωτικής συγκρότησης του ΠΑΣΟΚ και θ’ αρχίσει η δεύτερη και πιο δημιουργική περίοδος του Κινήματος με στόχο τη μαζικοποίηση και την προετοιμασία των περιφερειακών και της πανελλαδικής συνδιάσκεψης, όπου θα εκλεγούν τα καθοδηγητικά όργανα. Δημοσιοποιείται και ο κανονισμός λειτουργίας των ΤΟ. Το καταστατικό θα αναγνωρίζει στα μέλη του του κινήματος το χωρίς περιορισμούς δικαίωμα να καθορίζουν την πολιτική γραμμή, να εκλέγουν τα όργανα, να υποδεικνύουν τους υποψήφιους βουλευτές.

«Αγωνιστής», τέλος… Στα μέσα Ιουνίου του 1976 κυκλοφορεί το υπ’ αριθμόν 34 τεύχος του «Αγωνιστή» και έμελλε να είναι το τελευταίο μου. Ήμουν ευχαριστημένος γιατί είχε εξαίσια ύλη, όπως άλλωστε και τα προηγούμενα τεύχη. Ιδιαίτερα, το αφιέρωμα στην υγεία. Αλλά και άλλα θέματα: «Η αγροτιά σε οικονομικό και κοινωνικό παραγκωνισμό» του Πέτρου Κωστόπουλου2], «Συνδιαχείριση. Η γερμανική σοσιαλδημοκρατία επικεφαλής στον αγώνα για ενσωμάτωση των εργαζομένων στο σύστημα» του Ηλία Νικολόπουλου, «Σαχάρα. Οι αγώνες ενός λαού κατά της αποικιοκρατίας και του ιμπεριαλισμού» του Σωτήρη Κωστόπουλου, «Ιταλία. Η κρίση του συστήματος και η ανασύνταξη της αριστεράς», «Εισαγωγικές εξετάσεις στα ΑΕΙ. Φραγμός στη μόρφωση η μείωση των εισακτέων» του Δημήτρη Μαυράκη κ.ά.[3] Όμως, είχα αποφασίσει να φύγω. Δεν άντεξα άλλο τις ίντριγκες…[4]

24 Ιουνίου. Καταδικάζεται ερήμην ο Παύλος Τοτόμης σε 8ετή κάθειρξη. Στις 25 Ιουνίου κλείνεται η Δέσποινα Παπαδοπούλου κλείνεται στη φυλακή μετά τη λήξη της προσωρινής αποφυλάκισής τηςγια απάτη σε βαθμό κακουργήματος σε βάρος του δημοσίου. Στις 29 Ιουνίου απωώνεται ο Π. Θεράπος, κατηγορούμενος για συνέργεια σε 3 δολοφονίες…


[1] Πάντως δύσκολα ομολογούνται και κάποια πράγματα για εκείνο τον ξεσηκωμό στη Νομική, δηλαδή τη μαζική αντιπαράθεση της νεολαίας στη χούντα. Δεν θα ξεχάσω τις ατέρμονες προσπάθειες της Επιτροπής να «συνεννοηθεί» με τις πρυτανικές αρχές και τους εκπροσώπους των χουντικών αρχών. Αν ανατρέξει κανείς σε ένα αφιέρωμα για την «Κατάληψη της Νομικής» του περιοδικού «Αντί» (τεύχος 199, 19 Φεβρουαρίου 1982) θα καταλάβει ότι η Επιτροπή εγκλωβίστηκε σ’ αυτή τη διελκυστίνδα των «διαπραγματεύσεων» κι έχασε την επαφή της με τη μάζα των φοιτητών που κυκλοφορούσαν πλέον δίχως μπούσουλα παρά μόνο με τη γενική και αόριστη εναντίωση στη χούντα. Ο Γιώργος Γαβριήλ στο αφιέρωμα του περιοδικού το επισημαίνει: «Στη Νομική γίναμε μάρτυρες ενός ξεκόμματος της επιτροπής (των ηγετών του κινήματος) από τους φοιτητές. Κι αυτό γιατί τα μέλη-της έριξαν περισσότερο βάρος στις διαπραγματεύσεις και λιγότερο στη σύνδεση και τροφοδότηση της μάζας…». Πραγματικά ήταν έτσι. Υπάρχουν τραγελαφικά περιστατικά (στα οποία ήμουν αυτόπτης μάρτυς) με φοιτητές που, ενόψει του κινδύνου της αστυνομικής εισβολής, αναζητούσαν μετά μανίας τα μέλη της Επιτροπής και δεν τα έβρισκαν γιατί απλώς είχαν εξαφανιστεί. Για μας, τη μάζα των φοιτητών είχε μεγάλη σημασία να ξέρουμε τι θα κάνουμε σ’ εκείνες τις κρίσιμες στιγμές. Εν πάση περιπτώσει, λειτούργησε το αυθόρμητο. Τα υπόλοιπα είναι για την προσωπική ιστορία του καθενός, όπως περίπου συνέβη και με το Πολυτεχνείο, όπου οι «πρωταγωνιστές» της «Επιτροπής» βγαίνουν κάθε χρόνο και αναμασάνε τα ίδια και τα ίδια. Όμως για μένα «πρωταγωνιστής» ήταν κι ο μικρός μου αδελφός, ο οποίος μαζί με τον Πέτρο το συμμαθητή και φίλο του, καταφέρανε να οδηγήσουν και να τοποθετήσουν κόντρα στο δρόμο, ένα από τα τρόλει επί της Πατησίων και σχεδόν απέναντι από το Πολυτεχνείο. Αυτά τα δυο παιδιά δεν μίλησαν ποτέ σε κανέναν για τα κατορθώματά τους κι ούτε ποτέ ενδιαφέρθηκαν… Όπως και τόσα άλλα παιδιά που είχαν συμμετοχή με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στα καθέκαστα της εξέγερσης.

[2] Ο Πέτρος Κωστόπουλος, που σήμερα είναι ένας επιτυχημένος εκδότης, τότε ως φοιτητής ακόμη της Βιομηχανικής είχε προσφέρει πάρα πολλά στον «Αγωνιστή». Μαζί είχαμε φιλικότατες σχέσεις. Το περιστατικό που κάποια στιγμή συνέβη και μας ανάγκασε να φύγουμε για το Παρίσι, ας το κρατήσουμε για τα παιδιά μας. Είναι γεγονός ότι τότε νιώθαμε πως βρισκόμαστε σ’ ένα καζάνι και βράζαμε!

[3] Στον «Αγωνιστή», των δυο πρώτων περιόδων του (Νοέμβριος 1974 – Φεβρουάριος 1975 και Μάρτιος 1975 – Ιούλιος 1976)[1], έγραψαν κείμενα ή συνεργάστηκαν οι: Αγγελόπουλος Άγγελος, Αγγελόπουλος Θοδωρής, Αναστασάκος Σέφης, Βήχος Νίκος, Βογιατζόγλου Βασίλης, Γαληνός Άγγελος, Γεωργακόπουλος Ηλίας (Γκρης), Δαββέτας Δημοσθένης, Δαλαβάγκας Γ., Δασκαλογιαννάκης Μανόλης, Δενδρινός Σπύρος, Δουμπιώτη Καίτη, Έξαρχος Γιώργος, Ζαββός Στέλιος, Θωμάς Γιώργος, Ιντζές Τάσος, Καβουνίδη Τζένη, Καβουνίδης Σπύρος, Καλαμπόκης Χρήστος, Καλογεράτος Παναγιώτης, Καλούδης Θοδωρής, Καμπανέλλης Ιάκωβος, Καπαρός Γιώργος, Κοτσίνας Σίμος, Κοτσώνης Γιάννης, Κοτσώνης Θόδωρος, Κουφοντίνας Δημήτρης, Κωνσταντόπουλος Νίκος, Κωστόπουλος Πέτρος, Κωστόπουλος Σωτήρης, Λαγκαδινός Νίκος, Λαγού Άντα, Λαλιώτης Κώστας, Λαμπρόπουλος Δημήτρης, Λίβας Κωστής, Λυμπερόπουλος Κώστας, Μαντζουράνης Γιάννης, Μαστρογιαννόπουλος Τάκης, Μαυράκης Δημήτρης, Μελιδώνης Ανδρέας, Μηλιαράκης Πέτρος, Μίχα Μαρία, Μπαφαλούκος Σπύρος, Μπορμπουδάκης Βασίλης, Νεάρχου Περικλής, Νικολόπουλος Ηλίας, Παγιαβλάς Θοδωρής, Παπαγεωργίου Κώστας, Παπαγεωργίου Χρήστος, Παπαδέλης Φραγκλίνος, Παπανδρέου Βάσω, Παππάς Αντρέας, Παυλίδης Βαγγέλης, Παύλου Βλάσσης, Πετούσης Μάνος, Πολυνίκης Ανδρέας, Ρέππας Δημήτρης, Ρήγος Άλκης, Ρόκος Δημήτρης, Σεργόπουλος Γιάννης, Σιάμπος Κώστας, Στεφανίδης Τάσος, Στριμμένος Δημήτρης, Συνοδινός Γιώργος, Σφάγγος Κώστας, Τζουβάνος Δημήτρης, Τζουμάκας Στέφανος, Τούντας Γιάννης, Τρίτσης Αντώνης, Τσάκας Θωμάς, Τσαλακός Γιώργος, Τσεκούρας Βαγγέλης, Τσεκούρας Γιάννης, Τσιριγώτης Κώστας, Τσοχατζόπουλος Άκης, Φίλιας Βασίλης, Φύλλης Αντώνης, Χαραλαμπίδης Μιχάλης, Χριστοδουλίδης Ανδρέας.

[4] Εν πάση περιπτώσει, δεν μ’ άφηναν να κάνω τη δουλειά μου. Η κατάσταση είχε φτάσει στο μη περαιτέρω. Οι διάδρομοι στο δεύτερο όροφο της Πανεπιστημίου είχαν μετατραπεί σε εντευκτήριο διαβουλεύσεων, κουτσομπολιού και διαφόρων ανεκδότων, πότε για τον ένα πότε για τον άλλον. Το να επικαλεστώ τώρα τα επεισόδια που έγιναν τότε, δεν έχει και πολλή σημασία. Ούτε νομίζω ότι θα προσφέρουν στον ιστορικό κάτι. Σημασία, πάντως, έχει το γεγονός ότι όλη η παρέα Λαλιώτη-Ανδρέα Φούρα-Τζουμάκα και δεν θυμάμαι ποιοι άλλοι, επιζητούσαν μετά μανίας να διώξω τον Πέτρο Κωστόπουλο από τον «Αγωνιστή». Όπως με είχαν αναγκάσει να διώξω παλιότερα και τον Σπύρο Μπαφαλούκο (που είναι σήμερα ένας εξαιρετικός γιατρός, και τότε στάθηκε ένας καλός συνεργάτης και πολύτιμος φίλος), επειδή τάχα ήταν τροτσκιστής. Δηλαδή, μόλις έβλεπαν κάτι να δημιουργείται στην ομάδα του «Αγωνιστή», πέφτανε με τα μούτρα να το διαλύσουν. Εν πάση περιπτώσει, ο Πέτρος τότε ήταν φίλος μου και έτσι φύγαμε μαζί. Εδώ που τα λέμε, αν δεν ήταν και ο Πέτρος ίσως να μην έπαιρνα την απόφαση να εγκαταλείψω τον «Αγωνιστή» και να φύγω για το Παρίσι. Φύγαμε και οι δυο για την πόλη του φωτός για να την κατακτήσουμε. Εδώ όμως δεν έχει ενδιαφέρον η θητεία μου στο Παρίσι. Το μόνο που σημειώνω είναι ότι εκείνοι (Λαλιώτης, Τζουμάκας κ.ά.) που έδιωχναν τον Πέτρο το 1976, αργότερα έγιναν κολλητοί του… Το θέμα, για μένα, ήταν πάντα ότι τα έπαιρνα όλα τοις μετρητοίς!

2 σκέψεις σχετικά με το “5.- Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ: Μέρες του ’76. (Ιαν.-Ιούν.)

  1. Ημουνα και εγω εκει στα επεισοδια στις 24 του Μαη ’76..δεν περιμενα να δω μικρα τανκς στους δρομους με τα δακρυγονα- μας πετουσαν απο τα γυρω μπαλκονια νιβεα για τα ματια μας. Ειχα ερθει απο Αυστραλια για τουρισμο- αξεχαστες μερες- και την Πρωτομαγια στο Πεδιο του Αρεως με την ανακοινωση για τον Παναγουλη….

  2. Αυτά που γράφω είναι πραγματικά και χαίρω που σου θύμισα εκείνες τις μέρες. Τα μικρά τανκς τα «λέγανε αύρες». Αξέχαστες εποχές… Αγώνες, αγωνίες και αισιοδοξία ότι τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα. Να είσαι καλά Κική!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s